Tatiana de Rosnay: Die laatste zomer

 

Antoinne heeft het perfecte verjaardagscadeau voor zijn oudere zus. Een lang weekend aan zee, waar ze vroeger samen de zomervakanties met heel de familie (opa en oma en ouders doorbrachten).

Antoine bevindt zich in een moeilijke periode van zijn leven: zijn huwelijk is stukgelopen, kinderen gaan eigen wegen, zijn werk biedt hem weinig inspiratie en hij houdt nog steeds van zijn ex-vrouw.

 

Het eiland brengt vergeten herinneringen aan hun moeder naar boven. Zus Melanie komt tot een schokkende ontdekking over het leven van hun moeder. Het familiegeheim dat nu boven tafel komt maakt Antoine kwetsbaar en onzeker. Zijn zus vindt dat hij het verleden moet laten rusten, zijn vader zwijgt en zijn puberende kinderen vragen zijn aandacht voor heel andere zaken. Dan ontmoet hij Angele, die nieuwe betekenis geeft aan de woorden leven, liefde en dood.

 

Wat is het geheim van de moeder? Dit plot had ik niet verwacht, ergens onbewust weer wel, maar toen ik de waarheid las, dacht ik: yep..

 

Een aanrader.

 

 

Dit is overigens een heel ander verhaal. Eerlijk gezegd vind ik het nog beter geschreven dat Haar naam was Sarah..

 

 

Waarom helpt nadenken vaak niet bij het nemen van beslissingen? Waarom vinden we een liedje dat al weken op nummer 1 staat in de hitlijsten leuker dan een liedje dat we voor het eerst horen? En hadden Mozart en Einstein een beter functionerend bewustzijn dan wij, of was het hun onbewuste dat hen tot genieën maakte?
We plaatsen het bewustzijn op een voetstuk, zien het als de kroon op de evolutie en denken dat het ons onderscheidt van andere dieren: dat het ons verstandig en rationeel maakt, dat het de baas is in ons brein en dat het ons gedrag stuurt.
Ons onbewuste daarentegen zien we als ondergeschikt. Het is niet meer dan een hulpje van het bewustzijn. Freud zag het al als een vergaarbak van ellendige herinneringen en dierlijke driften die door het bewustzijn beteugeld moeten worden.
Het slimme onbewuste laat zien dat deze zienswijze onzinnig is en dat juist het onbewuste allesbepalend is. Ons onbewuste stuurt (met een verwerkingscapaciteit die ongeveer 200.000 keer zo groot is als die van het bewustzijn) ons gedrag, ons denken en onze gevoelens. Ap Dijksterhuis weet op verbluffend heldere wijze duidelijk te maken hoe menselijk gedrag werkt.

 

Ik had mezelf onder curatele gezet totdat ik nieuwe boekenkasten had maar helaas vorige week in de boekenweek toch maar weer vanalles gekocht ;-))))) henning mankel, anna enquist, dus ik kan weer ff voorruit. Eerst maar weer aan de studieboeken want als ik eenmaal begin te lezen dan.............

heerlijk lichtvoetig en herkenbaar!

 

Ik lees het boek, ik maak het verslag, ik print het uit en hij levert het in.

We gaan voor een voldoende.